ΜΠΟΡΕΙ Η ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ;

Στο Τεύχος 16 ανακαλύψαμε ότι η εμπειρία της ανάπαυσης του Σαββάτου είναι σπουδαίο αντίδοτο στο άγχος της σημερινής ζωής. Ο Θεός καθιέρωσε το Σάββατο στον παράδεισο (Γένεσις [β΄] 2:1-3), αλλά σήμερα ακόμη περισσότερο μας χρειάζεται για φυσική ανάπαυση και πνευματική ανανέωση.

Όταν ο Θεός έδωσε τις Δέκα Εντολές στο λαό Του, τον Ισραήλ, τοποθέτησε στο κέντρο του Νόμου την τήρηση του Σαββάτου (Έξοδος [κ΄] 20:8-11). Σύμφωνα με αυτή την Εντολή, το Σάββατο είναι αναμνηστικό της δημιουργικής δύναμης του Θεού, μια ημέρα για να σκεφθούμε τις ομορφιές που Αυτός δημιούργησε, μια ημέρα ξεκούρασης και περισσότερης προσέγγισης στο Δημιουργό μας, μια ημέρα στενότερης σχέσης με Αυτόν.

Κατά την επίγεια ζωή Του ο Χριστός τήρησε το Σάββατο (Λουκά [δ΄] 4:16) και προσυπέγραψε ότι αυτό θεσπίσθηκε για το καλό του ανθρώπου (Μάρκον [β΄] 2:27,28). Πολλά εδάφια στις Πράξεις των Αποστόλων αναφέρουν ότι οι μαθητές του Χριστού μετά την ανάστασή Του τηρούσαν το Σάββατο. (Πράξεις [ιγ΄] 13:14,, [ις΄] 16:13, [ιζ΄] 17:2, [ιη΄] 18:1-4,11).

1. ΜΙΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Αυτό μας οδηγεί σε ένα θέμα το οποίο πολλοί βρίσκουν περίπλοκο. Ο χριστιανικός κόσμος για ένα διάστημα τήρησε δύο διαφορετικές ημέρες. Από την μια πλευρά πολλοί ειλικρινείς χριστιανοί τηρούν την Κυριακή - την πρώτη ημέρα της εβδομάδας, σε ανάμνηση της ανάστασης του Χριστού. Από την άλλη πλευρά, μια μεγάλη ομάδα Χριστιανών, και αυτοί ειλικρινείς, πιστεύουν ότι η Γραφή αναγνωρίζει ως αγία ημέρα μόνο το Σάββατο και πουθενά δεν αναφέρεται η τήρηση της Κυριακής.

Πραγματικά έχει σημασία ποια μέρα τηρούμε; Ως άνθρωποι ειλικρινείς που θέλουμε να γνωρίζουμε την αλήθεια, πρέπει πάντα να αναρωτιόμαστε: Τι λέει ο Χριστός; Τι θέλει να κάνω; Σε τελική ανάλυση, θέλουμε τη βεβαιότητα να ακολουθήσουμε τη βιβλική αλήθεια και να υπακούσουμε στη θεία υπόδειξη, «αύτη είναι η οδός, περιπατείτε εν αυτή» (Ησαΐας [λ΄] 30:21).

Για να πάρουμε απόφαση σε αυτό το θέμα, πολλά σημαντικά γεγονότα πρέπει να διαλευκανθούν: Ποιος μετέφερε τη λατρεία από την έβδομη ημέρα - το Σάββατο, στην πρώτη ημέρα - την Κυριακή; Η Γραφή εξουσιοδοτεί αυτή τη μετάθεση; Αν ναι, ποιος την έκανε, ο Θεός Πατέρας, ο Ιησούς ή ίσως οι απόστολοι;

Θα προχωρήσουμε ελέγχοντας όλες τις πιθανότητες.

2. ΜΗΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ;

Υπάρχει καμιά δήλωση από το Θεό ότι αλλάζει το Σάββατο από την έβδομη ημέρα, στην πρώτη ημέρα της εβδομάδας;

Οι περισσότεροι Χριστιανοί δέχονται ότι οι Δέκα Εντολές είναι ο έγκυρος οδηγός για τη ζωή. Ο Θεός τις έδωσε στο Μωυσή και στο λαό Του τον Ισραήλ στο Σινά. Ο Μωυσής υπενθύμισε στον Ισραήλ:

«Ταύτα τα λόγια ελάλησε Κύριος προς πάσαν την συναγωγήν σας εν τω όρει, εκ μέσου του πυρός, της νεφέλης, και του γνόφου, εν φωνή μεγάλη. και άλλο τι δεν επρόσθεσε. και έγραψεν αυτά επί δύο πλάκας λιθίνας, και παρέδωκεν αυτάς εις εμέ.» Δευτερονόμιον [ε΄] 5:22.

Οι Δέκα Εντολές είναι το μόνο μήνυμα που ο Θεός έγραψε προσωπικά για την ανθρωπότητα. Αυτές ήταν τόσο σπουδαίες, που τις έγραψε σε πέτρα με το δάκτυλό του (Έξοδος [λα΄] 31:18).

Στην Τετάρτη Εντολή ο Θεός μας διδάσκει:

«Ενθυμού την ημέραν του σαββάτου, διά να αγιάζης αυτήν. έξ ημέρας εργάζου, και κάμνε πάντα τα έργα σου. η ημέρα όμως η εβδόμη είναι σάββατον Κυρίου του Θεού σου . μη κάμης εν αυτή ουδέν έργον, . . . διότι εις έξ ημέρας εποίησεν ο Κύριος τον ουρανόν και την γην, την θάλασσαν, και πάντα τα εν αυτοίς. εν δε τη ημέρα τη εβδόμη κατέπαυσε. διά τούτο ευλόγησε Κύριος την ημέραν του σαββάτου, και ηγίασεν αυτήν.» Έξοδος [κ΄] 20:8-11.

Όταν ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο μας, ξεχώρισε την «εβδόμη ημέρα» ως «σάββατον Κυρίου του Θεού» με τρεις θείες πράξεις: (1) «Ανεπαύθη την ημέραν την εβδόμην από πάντων των έργων αυτού», (2) «ευλόγησεν ο Θεός την ημέραν την εβδόμην», (3) «και ηγίασεν αυτήν» (Γένεσις [β΄] 2:1-3). Και πάλι στο όρος Σινά, όταν ο Θεός έδωσε τις Δέκα Εντολές, επανέλαβε τις ίδιες αλήθειες.

Όταν Θεός έδωσε τις Δέκα Εντολές στο λαό Του, διευκρίνισε ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να αναθεωρήσει τις διδασκαλίες που Αυτός πρόφερε.

«Δεν θέλετε προσθέσει εις τον λόγον τον οποίον εγώ σας προστάζω, ουδέ θέλετε αφαιρέσει απ’ αυτού. διά να φυλάττητε τας εντολάς Κυρίου του Θεού σας, τας οποίας εγώ σας προστάζω.» Δευτερονόμιον [δ΄] 4:2.

Ο Θεός ο ίδιος υπόσχεται ότι δε θα αλλοιώσει τις εντολές Του:

«Δεν θέλω παραβεί την διαθήκην μου, ουδέ θέλω αθετήσει ό,τι εξήλθεν εκ των χειλέων μου.» Ψαλμοί [πθ΄] 89:34.

Η Γραφή διευκρινίζει ότι ο Θεός δεν άλλαξε την ημέρα λατρείας από την έβδομη ημέρα στην πρώτη ημέρα της εβδομάδας.

3. ΜΗΠΩΣ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ;

Ο Ιησούς είπε ότι οι Δέκα Εντολές και οι αρχές της Παλαιάς Διαθήκης δε μεταβάλλονται αλλά είναι για να κατευθύνουν τους οπαδούς Του:

«Μη νομίσητε ότι ήλθον να καταλύσω τον νόμον ή τους προφήτας. δεν ήλθον να καταλύσω, αλλά να εκπληρώσω. Διότι αληθώς σας λέγω, έως αν παρέλθη ο ουρανός και η γη, ιώτα έν, ή μία κεραία δεν θέλει παρέλθει από του νόμου, εωσού εκπληρωθώσι πάντα. Όστις λοιπόν αθετήση μίαν των εντολών τούτων των ελαχίστων, και διδάξει ούτω τους ανθρώπους, ελάχιστος θέλει ονομασθή εν τη βασιλεία των ουρανών. όστις δε εκτελέση και διδάξη, ούτος μέγας θέλει ονομασθή εν τη βασιλεία των ουρανών.» Ματθαίον [ε΄] 5:17-19.

Ο Ιησούς πιστά τίμησε και τήρησε το Σάββατο. Αποτελεί το παράδειγμά μας.

«Και ήλθεν εις Ναζαρέτ, όπου ήτο ανατεθραμμένος. και εισήλθε κατά την συνήθειαν αυτού εις την συναγωγήν εν τη ημέρα του σαββάτου, και εσηκώθη να αναγνώση.» Λουκά [δ΄] 4:16.

Ατενίζοντας στο μέλλον ο Ιησούς ήθελε οι μαθητές Του να έχουν τη χαρούμενη εμπειρία της τήρησης του Σαββάτου. Τους συνέστησε λοιπόν να προσεύχονται να μη γίνει η φυγή τους από την πολιορκημένη Ιερουσαλήμ σε μέρα Σάββατο:

«Προσεύχεσθε δε διά να μη γείνη η φυγή υμών εν χειμώνι, μηδέ εν σαββάτω.» Ματθαίον [κδ΄] 24:20.

Εδώ ο Ιησούς μιλούσε για την καταστροφή η οποία έγινε το 70 μ.Χ., περίπου σαράντα χρόνια μετά την ανάστασή Του. Ο Ιησούς δεν άλλαξε την εντολή του Σαββάτου, ή οποιαδήποτε άλλη από τις εντολές. Μάλιστα, συνέστησε στον πλούσιο άρχοντα να υπακούσει στις Δέκα Εντολές (Ματθαίον [ιθ΄] 19:16-22). Είναι σαφές από το παράδειγμα και τη διδασκαλία του Ιησού ότι μας χρειάζεται ακόμη το Σάββατο για ανάπαυση και συντροφιά με το Θεό.

4. ΜΗΠΩΣ ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ;

Ο Ιάκωβος, ο πρώτος ηγέτης της αποστολικής εκκλησίας, έγραψε σχετικά με τις Δέκα Εντολές:

«Διότι όστις φυλάξη όλον τον νόμον, και πταίση εις έν, έγεινεν ένοχος πάντων. Επειδή ο ειπών, Μη μοιχεύσης, είπε και, Μη φονεύσης. Αλλ’ εάν δεν μοιχεύσης, φονεύσης δε, έγεινες παραβάτης του νόμου.» Ιακώβου [β΄] 2:10,11.

Ο Λουκάς, ο ιατρός και ευαγγελιστής, αναφέρει:

«Και τη ημέρα του σαββάτου εξήλθομεν έξω της πόλεως πλησίον του ποταμού, όπου εσυνειθίζετο να γείνηται προσευχή, και καθίσαντες ελαλούμεν προς τας εκεί συνελθούσας γυναίκας.» Πράξεις [ις΄] 16:13.

O Παύλος, ο απόστολος των εθνών, ο οποίος έγραψε τις περισσότερες επιστολές, δηλώνει:

«Διότι είπεν εν μέρει τινί περί της εβδόμης ούτω, Και κατέπαυσεν ο Θεός εν τη ημέρα τη εβδόμη από πάντων των έργων αυτού. . . Άρα μένει κατάπαυσις (σαββατισμός στο κείμενο) εις τον λαόν του Θεού.» Εβραίους [δ΄] 4:4,9.

Στις Πράξεις των Αποστόλων αναφέρονται 84 Σάββατα που τηρήθηκαν από τους αποστόλους, τουλάχιστον δέκα τέσσερα χρόνια μετά την ανάσταση του Ιησού.

Πράξεις [ιγ΄] 13:14,42,44 --- 2 Σάββατα στην Αντιόχεια

Πράξεις [ις΄] 16:13 ---------- 1 Σάββατο στους Φιλίππους

Πράξεις [ιζ΄] 17:2 ----------- 3 Σάββατα στη Θεσσαλονίκη

Πράξεις [ιη΄] 18:4,11 ------- 78 Σάββατα στην Κόρινθο

Σύνολο --------------------- 84 Σάββατα γιόρτασαν οι οπαδοί του Χριστού

Ο Ιωάννης, ο τελευταίος που πέθανε από τους δώδεκα αποστόλους, έγραψε πέντε βιβλία στην Καινή Διαθήκη - ένα Ευαγγέλιο, τρεις Επιστολές και την Αποκάλυψη. Πέθανε γύρω στα 100 μ.Χ., περίπου εβδομήντα χρόνια μετά την ανάσταση του Ιησού. Πουθενά στα γραπτά του δεν αναφέρει για αλλαγή της ημέρας λατρείας από το Σάββατο την εβδόμη ημέρα, στην πρώτη ημέρα της εβδομάδας. Αντίθετα, μίλησε για το Σάββατο όταν έγραψε:

«Κατά την Κυριακήν ημέραν ήλθον εις έκστασιν πνευματικήν.» Αποκάλυψις [α΄] 1:10.

Όπως και ο Ιησούς είπε, η Κυριακή - η μέρα του Κυρίου - είναι το Σάββατο:

«Ο Υιός του ανθρώπου είναι κύριος και του σαββάτου.» Ματθαίον [ιβ΄] 12:8.

Μια έρευνα της Γραφής αποκαλύπτει ότι οι απόστολοι δεν αποπειράθηκαν να αλλάξουν την ημέρα του Θεού από την έβδομη στην πρώτη ημέρα της εβδομάδας. Η Καινή Διαθήκη αναφέρει την πρώτη ημέρα της εβδομάδας μόνον οκτώ φορές. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν αναφέρεται ως αγία ημέρα ή ημέρα λατρείας.

Εξετάζοντας τα αναφερόμενα στην πρώτη ημέρα της εβδομάδας εδάφια, βρίσκουμε τα ακόλουθα γεγονότα:

1. Οι γυναίκες ήρθαν στον τάφο την πρώτη ημέρα της εβδομάδας (Ματθαίον [κη΄] 28:1).

2. «Αφού επέρασε το σάββατον», τα χαράματα της πρώτης ημέρας οι μυροφόρες πήγαν στον τάφο του Χριστού (Μάρκον [ις΄] 16:1,2).

3. Ο Ιησούς παρουσιάσθηκε στη Μαρία Μαγδαληνή νωρίς την πρώτη ημέρα της εβδομάδας (Μάρκον [ις΄] 16:9).

4. Αφού σταμάτησαν κάθε εργασία το Σάββατο, οι μυροφόρες την πρώτη ημέρα της εβδομάδας πήγαν στον τάφο (Λουκά [κγ΄] 23:56, [κδ΄] 24:1).

5. Η Μαρία πήγε την πρώτη ημέρα της εβδομάδας στον τάφο του Ιησού και τον βρήκε κενό (Ιωάννην [κ΄] 20:1).

6. Οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι «διά τον φόβον των Ιουδαίων» - όχι για λατρεία - την πρώτη ημέρα της εβδομάδας (Ιωάννην [κ΄] 20:19).

7. Ο Παύλος ζήτησε από τους αδελφούς την πρώτη ημέρα της εβδομάδας ο καθένας να βάζει κατά μέρος τα χρήματα για τους φτωχούς της Ιερουσαλήμ (Α΄ Κορινθίους [ις΄] 16:1,2). Εδώ δε γίνεται λόγος για κάποια θρησκευτική συνάθροιση.

8. Στις Πράξεις [κ΄] 20:7 ο Λουκάς μιλάει για το αποχαιρετιστήριο κήρυγμα του Παύλου την πρώτη ημέρα της εβδομάδας. Είναι ευνόητο ότι ο Παύλος μιλούσε κάθε μέρα και οι απόστολοι κάθε μέρα έκοβαν τον άρτο (Πράξεις [β΄] 2:46).

Σε κανένα από αυτά τα εδάφια δε γίνεται νύξη ότι οι απόστολοι είχαν πρόθεση να σταματήσουν την τήρηση του Σαββάτου. Είναι σαφές ότι στην Καινή Διαθήκη δεν υπάρχει απόδειξη για αλλαγή από το Σάββατο στην Κυριακή. Η αλλαγή έγινε μετά τους αποστολικούς χρόνους, και πρέπει να την αναζητήσουμε στην ιστορία.

5. ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΕ Η ΚΥΡΙΑΚΗ;

Οι απόστολοι μας ειδοποιούν ότι κάποιοι Χριστιανοί θα απομακρύνονταν από τις χριστιανικές διδασκαλίες της Καινής Διαθήκης. Ο Παύλος είπε:

«Εγώ εξεύρω τούτο, ότι μετά την αναχώρησίν μου θέλουσιν εισέλθει εις εσάς λύκοι βαρείς, μη φειδόμενοι του ποιμνίου. και εξ υμών αυτών θέλουσι σηκωθή άνθρωποι λαλούντες διεστραμμένα, διά να αποσπώσι τους μαθητάς οπίσω αυτών. Διά τούτο αγρυπνείτε.» Πράξεις [κ΄] 20:29-31.

Και αυτό ακριβώς συνέβη. Αξιόπιστοι ιστορικοί κατέγραψαν πώς Χριστιανοί άρχισαν να ξεστρατίζουν από την αποστολική αγνότητα. Παραδόσεις και διδασκαλίες τις οποίες ο Παύλος, ο Πέτρος και οι άλλοι μαθητές ποτέ δεν επιδοκίμασαν, βαθμιαία εισχώρησαν στην εκκλησία.

«Από το απλό ξεκίνημα η Εκκλησία εξελίχθηκε σε ένα περίλαμπρο ιερατείο και σε περίπλοκες ιεροτελεστίες. Με τον τρόπο αυτόν δημιουργήθηκε τάση προσέγγισης χριστιανισμού και παγανισμού . . . . κι όσο ο καιρός περνούσε, αναμίχθηκαν όπως τα ρυάκια ενώνονται στην πορεία τους.» (J. H. Robinson, An Introduction to the History of Western Europe, σελ. 31).

Η αλλαγή της αργίας από το Σάββατο στην Κυριακή έγινε αφού ολοκληρώθηκε η συγγραφή της Καινής Διαθήκης και αφού πέθαναν όλοι οι απόστολοι. Η ιστορία αναφέρει ότι οι Χριστιανοί τελικά μετέθεσαν τη λατρεία και ανάπαυση από την έβδομη ημέρα στην πρώτη ημέρα της εβδομάδας.

«Η ιστορία του όλου θέματος δείχνει ότι σε μερικούς τόπους μόνο μετά από κάποιους αιώνες η ανάπαυση του Σαββάτου καταργήθηκε τελείως και αντικαταστάθηκε από την αργία της Κυριακής.» (Vencent J. Kelly, Forbidden Sunday and Feast-Day Occupation - Washington, Catholic University of America Press, 1943, σελ. 15).

Αλλά οι Χριστιανοί δε σταμάτησαν να τηρούν το Σάββατο από τη μια μέρα στην άλλη και να αρχίσουν να τηρούν την Κυριακή ως ημέρα του Κυρίου. Το αρχαιότερο παράδειγμα τήρησης της Κυριακής από τους Χριστιανούς εμφανίσθηκε στην Ιταλία, στα μέσα του 2ου αιώνα μετά Χριστό. Μετά, και για αρκετό διάστημα πολλοί χριστιανοί τηρούσαν και τις δύο ημέρες, ενώ άλλοι επέμεναν να τηρούν μόνο το Σάββατο.

Στις 7 Μαρτίου 321 μ.Χ. ο Μέγας Κωνσταντίνος θέσπισε τον πρώτο πολιτικό νόμο για την Κυριακή, υποχρεώνοντας όλους στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία - εκτός από τους γεωργούς, να αναπαύονται την Κυριακή. Αυτός και άλλοι πέντε πολιτικοί νόμοι τους οποίους θέσπισε ο Κωνσταντίνος σχετικά με την Κυριακή, δημιούργησαν ένα προηγούμενο για όλους τους πολιτικούς νόμους της Κυριακής μέχρι σήμερα. Στον 4ο αιώνα η Σύνοδος της Λαοδίκειας απαγόρευσε στους χριστιανούς να απέχουν από εργασίες το Σάββατο. Αυτό τους ανάγκασε να τιμούν την Κυριακή ως ημέρα του Κυρίου.

Η ιστορία δείχνει ότι η λατρεία την Κυριακή είναι ανθρώπινη επινόηση. Η Γραφή δε δίνει καμιά εξουσία για την κατάργηση της τετάρτης εντολής που αναφέρεται στο Σάββατο. Στην Παλαιά Διαθήκη ο προφήτης Δανιήλ προείπε ότι στη χριστιανική εποχή μια απατηλή εξουσία θα δοκίμαζε να αλλάξει το νόμο του Θεού.

6. ΠΟΙΟΣ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ;

Επίσημα ποιος μετέφερε τη λατρεία από το Σάββατο στην Κυριακή. Η Καθολική εκκλησία δηλώνει ότι αυτή το έκανε. Σε μια προσπάθεια να σώσουν την πίπτουσα ρωμαϊκή αυτοκρατορία, καλοπροαίρετοι ηγέτες της εκκλησίας συμβιβάσθηκαν και δοκίμασαν να αλλάξουν την ημέρα λατρείας από το Σάββατο στην Κυριακή.

Σε μια Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας διαβάζουμε:

«Ερώτηση: Γιατί τηρούμε την Κυριακή αντί για το Σάββατο;

Απάντηση: τηρούμε την Κυριακή αντί για το Σάββατο επειδή η Καθολική Εκκλησία . . . μετέφερε την αγιότητα από το Σάββατο στην Κυριακή.» (Peter Geiermann, The Convert’s Catechism of Catholic Doctrine, Έκδοση 1957, σελ. 50.

Το περιοδικό The Catholic Mirror, 23 Σεπτεμβρίου 1893, ανέφερε:

«Η Καθολική Εκκλησία, πριν από 1.000 και περισσότερα χρόνια εμφανισθεί ο Προτεσταντισμός, δυνάμει της θείας αποστολής της άλλαξε την ημέρα από το Σάββατο στην Κυριακή»

Εδώ υπάρχουν δύο συμπληρωματικές δηλώσεις Καθολικών ηγετών:

«Μπορείτε να διαβάσετε τη Γραφή από τη Γένεση μέχρι την Αποκάλυψη, και δε θα βρείτε ούτε μια γραμμή που να επιτρέπει τον αγιασμό της Κυριακής. Η Γραφή επιμένει στη θρησκευτική τήρηση του Σαββάτου, ημέρα την οποία ποτέ δεν αγιάζουμε.» (James Cardinal Gibbons, The Faith of Our Fathers, σελ. 89).

«Η Καθολική Εκκλησία είναι εκείνη η οποία, με την άδεια του ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, μετέφερε αυτή την ανάπαυση στην Κυριακή σε ανάμνηση της ανάστασης του Κυρίου μας. Έτσι, η τήρηση της Κυριακής από τους Διαμαρτυρόμενους είναι μια τιμή που αυτοί αποδίδουν, παρά τη θέλησή τους, στην εξουσία της (Καθολικής) Εκκλησίας.» (Msgr. Louis Gaston de Segur, Plain Talk About Protestantism of Today, σελ. 225).

Τίποτε δεν μπορεί να είναι πιο σαφές. Η Καθολική Εκκλησία περήφανα διακηρύττει ότι ανθρώπινοι παράγοντες στην εκκλησία έκαναν την αλλαγή.

7. ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ;

Επίσημα γραπτά που σκιαγραφούν το πιστεύω πολλών Διαμαρτυρομένων Εκκλησιών συμφωνούν ότι η Γραφή δεν αναφέρει πουθενά για την τήρηση της Κυριακής.

Ο Μαρτίνος Λούθηρος, ο ιδρυτής της Λουθηριανής Εκκλησίας, έγραψε στο Augsburg Confession, άρθρο 28, παράγραφος 9:

«Οι Καθολικοί ισχυρίζονται ότι άλλαξαν το Σάββατο σε Κυριακή, την ημέρα του Κυρίου, αντίθετα προς το Δεκάλογο (τις Δέκα Εντολές), και δεν υπάρχει μεγαλύτερο δείγμα κομπασμού από την αλλαγή της ημέρας του Σαββάτου. Λένε ακόμη, ότι μεγάλη είναι η δύναμη και η εξουσία της εκκλησίας, εφόσον κατήργησε μια από τις δέκα εντολές.»

Οι θεολόγοι Μεθοδιστές Αμώς Μπίνεϊ και Δανιήλ Στήιλ παρατηρούν:

«Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει μια θετική εντολή για το νηπιοβάπτισμα. . . όπως δεν υπάρχει και για την τήρηση ως αγία της πρώτης ημέρας της εβδομάδας.» (Theological Compend, New York Methodist Book Concern 1902), σελ. 180,181.

Ο δρ. N. Σάμερμπελ, ιστορικός των Μαθητών του Χριστού ή της Χριστιανικής Εκκλησίας, έγραψε:

«Η Καθολική Εκκλησία τελείως αποστάτησε. . . Άλλαξε την τετάρτη εντολή καταργώντας το Σάββατο από το λόγο του Θεού και θεσπίζοντας την Κυριακή ως αγία ημέρα. (A Truth History of the Christian and the Christian Church, σελ. 417,418).

Ένας άλλος ιστορικός από Διαμαρτυρόμενη εκκλησία έγραψε:

«Η γιορτή της Κυριακής, όπως και οι άλλες γιορτές, είναι καθαρώς ανθρώπινα θεσπίσματα και μακριά από τις προθέσεις των αποστόλων και της πρώτης αποστολικής εκκλησίας να μεταφέρουν το νόμο του Σαββάτου στην Κυριακή. Ίσως κατά τα τέλη του 2ου αιώνα μια εσφαλμένη τάση άρχισε να εφαρμόζεται, γιατί εμφανίσθηκαν άνθρωποι εκείνη την εποχή που θεωρούσαν αμαρτία την εργασία κατά την Κυριακή.» (Δρ. Augustus Neander, The History of the Christian Religion and Church During the Three First Centuries, σελ. 186).

8. ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ;

Αυτό μας φέρνει αντιμέτωπους με τις ερωτήσεις: Γιατί τόσοι πολλοί χριστιανοί τηρούν την Κυριακή που είναι εξωγραφική; Και κάτι πιο σπουδαίο: Ποια μέρα πρέπει να τηρώ; Πρέπει να ακολουθήσω αυτούς που λένε: δεν έχει σημασία ποια μέρα τηρώ, εφόσον τηρώ μία από τις επτά; Ή πρέπει να θεωρήσω σπουδαίο αυτό που ο Θεός υποδεικνύει στις Δέκα Εντολές «η ημέρα όμως η εβδόμη είναι σάββατον»;

Εδώ δεν είναι μόνο το θέμα ποια είναι, κατά τη Γραφή, η σωστή ημέρα που πρέπει να τηρηθεί. Το ουσιώδες θέμα είναι η υπακοή στον Ιησού. Εδώ εμπλέκεται η θεμελιώδης υποταγή μας: Σε ποιον θα υπακούσουμε; Θα υπακούσουμε στο Χριστό τον Υιόν του Θεού ή σε ανθρώπινες παραδόσεις στο θέμα ποια είναι η αγία ημέρα;

Ο Θεός δεν είναι δεσποτικός. Στη διαμόρφωση των Δέκα Εντολών είχε δίκαιο να μας ζητήσει να τηρήσουμε την έβδομη μέρα - το Σάββατο (Γένεσις [β΄] 2:1-3, Έξοδος [κ΄] 20:8-11). Ο ίδιος ο Θεός αναπαύθηκε το Σάββατο και το θέσπισε ως αναμνηστικό της δημιουργικής δύναμής Του. Ο Δημιουργός μας ξεχώρισε το Σάββατο ως αγία ημέρα, ως ένα χρονικό διάστημα για μας και τις οικογένειές μας να έρθουμε πιο κοντά Του για δύναμη και αναζωογόνηση.

Μερικοί πιστοί απαντούν σε αυτή την πληροφορία λέγοντας: «Εγώ κρατώ όλες τις μέρες άγιες». Φυσικά είναι αλήθεια ότι μπορούμε και πρέπει να λατρεύουμε το Θεό στην καρδιά μας κάθε μέρα της εβδομάδας. Παραμένει όμως γεγονός ότι ο Θεός όρισε μια μέρα για ιδιαίτερο σκοπό. κατέστησε την έβδομη ημέρα της εβδομάδας άγια. Το Σάββατο έρχεται πιο κοντά μας με ένα μοναδικό τρόπο. ο Θεός ευλόγησε την ημέρα με την ιδιαίτερη παρουσία Του και ζητάει από μας να την αφιερώσουμε ολόκληρη σε Αυτόν.

Ας μιλήσουμε ξεκάθαρα. Δεν υπάρχει κανένα έρεισμα στη Γραφή για την τήρηση της Κυριακής. Το θέμα είναι απλό. Ποια μέρα λατρεύουμε κάνει τη διαφορά. Η επιλογή είναι σαφής: οι διδασκαλίες των ανθρώπων ή οι διδασκαλίες του Θεού. Ο λόγος των ανθρώπων ή ο Λόγος του Θεού. Ανθρώπινο υποκατάστατο ή θεία εντολή.

Ο προφήτης Δανιήλ αναφέρεται σε μια μεσαιωνική εκκλησία η οποία «θέλει διανοηθή να μεταβάλλη καιρούς και νόμους» (Δανιήλ [ζ΄] 7:25). Ο Θεός καλεί το λαό Του σε υπακοή. Τους καλεί να τηρήσουν το Σάββατο ως σύμβολο νομιμοφροσύνης και αγάπης προς Αυτόν.

Ο Ιησούς υπόσχεται μια ολοκληρωμένη χαρά σε εκείνους που Τον αγαπούν και υπακούουν στις εντολές Του.

«Καθώς εμέ ηγάπησεν ο Πατήρ, και εγώ ηγάπησα εσάς, μείνατε εν τη αγάπη μου. Εάν τας εντολάς μου φυλάξητε, θέλετε μείνει εν τη αγάπη μου. καθώς εγώ εφύλαξα τας εντολάς του Πατρός μου, και μένω εν τη αγάπη αυτού. Ταύτα ελάλησα προς εσάς διά να μείνη εν υμίν. η χαρά μου, και η χαρά υμών να ήναι πλήρης.» Ιωάννην [ιε΄] 15:9-11.

Έχουμε ένα θαυμάσιο Σωτήρα. Λαχταράει να έχουμε την εμπειρία της αγάπης στην πληρότητά της. Μια καρδιά πρόθυμη να υπακούσει, ανοίγει διάπλατα τη θύρα σε αυτή την αγάπη. Στον κήπο της Γεθσημανής ο Χριστός υποτάχθηκε ολοκληρωτικά στο θέλημα του Πατέρα - αν και αισθανόταν το σταυρό και τις αμαρτίες του κόσμου να συνθλίβουν τη ζωή Του. Ενώ αναφώνησε στο Θεό, «απομάκρυνον απ’ εμού το ποτήριον τούτο», στη συνέχεια παραιτήθηκε από την παράκλησή Του και πρόσθεσε: «ουχί όμως ό,τι θέλω εγώ, αλλ’ ό,τι συ» (Μάρκον [ιδ΄] 14:36).

Ο Χριστός λαχταράει και εμείς να έχουμε την εμπειρία μιας αληθινά υποταγμένης ζωής. Και θέλει ακόμη να έχουμε τη χαρά της ανάπαυσης του Σαββάτου. Θέλει να Του έχουμε τέτοια εμπιστοσύνη, ώστε να Τον υπακούμε σε όλες τις λεπτομέρειες της ζωής. Αν απαντήσεις στην κλήση του Θεού και αρχίσεις να φυλάττεις το Σάββατο, η χαρά του Χριστού θα είναι μέσα σου και η δική σου χαρά θα είναι πλήρης (Ιωάννην [ιε΄] 15:11).

Πολλοί τηρητές του Σαββάτου συμφωνούν με το πρόσωπο που είπε: «Από τότε που τηρώ το Σάββατο, μια τόσο μεγάλη χαρά κατέχει τη ζωή μου, τόση ειρήνη πλημμυρίζει το εγώ μου, τόση ικανοποίηση γεμίζει την καρδιά μου, που η χαρά της υπακοής στον Ιησού μεταμόρφωσε τη ζωή μου.» Έχεις ανακαλύψει την ομορφιά της ανάπαυσης του Σαββάτου;

Όταν οι άνθρωποι υπακούουν στο Θεό και αρχίζουν να τηρούν το Σάββατο, μερικοί αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εργασία ή στην οικογένεια. Να θυμάσαι ότι ο Ιησούς μπορεί και θέλει να σου δώσει χάρη και δύναμη για να λύσεις αυτά τα προβλήματα. Ίσως ο δρόμος να μην είναι εύκολος, αλλά ο Ιησούς θα σε στηρίξει με δύναμη και μια πλουσιότερη χριστιανική ζωή θα εκπληρώσει τις υποσχέσεις Του. Η αόρατη παρουσία θα είναι μαζί σου και η χαρά σου θα είναι ολοκληρωμένη.

Αγαπητέ ουράνιε Πατέρα, Σε ευχαριστώ γιατί ο θάνατος του Ιησού μου δίνει την αιώνια ζωή. Σε ευχαριστώ για το Λόγο Σου ο οποίος οδηγεί τη ζωή μου ως χριστιανό. Σε ευχαριστώ που μου αποκάλυψες την αλήθεια για το Σάββατο. Βοήθησέ με να είμαι ειλικρινής με Σένα και με την καρδιά μου. Βοήθησέ με να στέκομαι κοντά Σου πάντοτε. Σε όλα τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσω, παρακαλώ ο Ιησούς να είναι στο πλευρό μου και να ζω γι’ Αυτόν. Ζητώ όλα αυτά στο θαυμάσιο όνομά Του. Αμήν

 

Copyright © 1995-2005 The Voice of Prophecy (English text)
Copyright © 1999-2005 The Greek Voice of Hope (Greek text)